Gonny Houtman (Winsum) heeft vanmiddag in het ijskoude Den Haag voor het vierde achtereenvolgende jaar de City Pier City Loop op de halve marathon in haar leeftijdscategorie gewonnen. Zij noteerde bij de vrouwen60 gelet op de weersomstandigheden een prima tijd van 1.37.34 uur. Een mooie opsteker voor het NK Halve Marathon op zondag 24 maart a.s. in Venlo. Als tweede eindigde evenals vorig jaar Anne van Dijk (Haastrecht) op 2.43 minuten. Sylvia Dingemans (De Haag) volgde als derde met een achterstand van 6.57 minuten. Aad van der Drift (Winsum) klokte een zeer verdienstelijke 1.47.30 uur (M55+:103e). Zijn snelste tijd sinds 8,5 jaar op deze afstand! Martin Stevens (Zwolle) kwam uit op de 10 kilometer en finishte na 48.06 minuten (M:979e). De route voerde de deelnemers van Den Haag naar Scheveningen, waar voor het eerst sinds jaren weer over de boulevard, deze keer met de wind op kop, werd gelopen en weer terug naar het Malieveld in Den Haag. Het weer werkte niet mee: het was koud, het sneeuwde af en toe en er stond een stevige noordooster wind windkracht 5. Voor de diverse afstanden hadden zich dit jaar een record aantal deelnemers ingeschreven: 35.000. Hiervan stonden 9000 aan de start van de halve marathon. Een van Nederlands grootste hardloopevenementen werd verder gekenmerkt door een uitstekende organisatie, veel publiek, muziek en een goede sfeer. Zie de uitslagenpagina. De foto`s van Aad van Drift staan hier, het verslag is te vinden onder Lees meer.........

CPC 2013 KOUD!!!!

08-cpc 2013De City-Pier-City loop is inmiddels uitgegroeid tot een wedstrijd met maar liefst 35.000 deelnemers. Ik deed er in 2004 voor het eerst aan mee. Een gedenkwaardig moment, want de broer van Pim Fortuin loste toen het startschot. Tot op de dag van vandaag is mij nog niet duidelijk waarom dat zo was. Wellicht dat een loop in het centrum van de Nederlandse politiek hier aanleiding toe gaf (Fortuin werd in 2002 vermoord).
Eigenlijk is iedere wedstrijd in het Haagse bijzonder. Niet zozeer vanwege het feit dat ik er geboren ben of de stad zo mooi vind. Veeleer omdat de organisatoren van deze wedstrijd heel goed in staat zijn een schitterend evenement op straat te leggen. Ook Geert en Gonny Houtman denken er zo over. Zij gaan, om die reden, jaarlijks naar de regeringsstad.

De start nabij het Malieveld is prachtlocatie. Helaas konden we daar niet echt van genieten, want het was snerpend koud. Het kwik kwam amper boven het vriespunt, het waaide en uiteindelijk ging het zelfs sneeuwen. De organisatie sprak van de koudste CPC-loop sinds vele jaren. Het Malieveld is vooral bekend als evenemententerrein. Zelfs Koningin Wilhelmina heeft ooit op dit 10 hectare grote veld gelopen. In 1918 was er namelijk een demonstratie om de monarchie te steunen, nadat Troelstra en de zijnen hadden opgeroepen tot revolutie.
Het veld was voor deze 39e editie van de CPC-loop met tentjes en kraampjes aangekleed. Kleedruimtes, dranghekken en luxe tenten voor de businesslopers bedekten de modderpoel. Het veld was door de vele regen van de afgelopen dagen zompig geworden.
Gonny en ik drongen voor de start langzaam naar vak B, weliswaar mocht ik met startvak D op mijn startbewijs daar niet starten, maar het is gezelliger samen te wachten, dus nam ik de gelegenheid te baat. Een dikke trui hield mij tot vlak voor de start redelijk warm. Dat was ook wel nodig, de organisatoren gaven immers aan dat de gevoelstemperatuur -3 graden was. Dit werd veroorzaakt door een stevige wind met windkracht 4 en uitschieters naar kracht 5 en 6.

Toch viel het in het begin nog alleszins mee. Nadat uiteindelijk het startschot had geklonken was ik nog niet de Koninginnegracht over of ik betreurde de warme kleding en de handschoenen die ik aan had. Het inlopen, de trui en het extra T-shirt hadden een prettige warmte gecreëerd.

In de Javastraat zie ik de ambassades van Argentinie en later die van Duitsland, Colombia, Finland enz. Ze zijn gevestigd in grote, statige huizen die vooral in ons rijke verleden door Indiëgangers als domicilie werden gebruikt. Bijzonderder is de Carnegielaan. Mogelijk leidt de route ons als eerbetoon aan deze rijke Amerikaan langs het Vredespaleis. Ruim 100 jaar geleden werd dankzij zijn royale financiële gift hier het Vredespaleis neergezet.
De route is anders dan de laatste keer (2008) dat ik hier liep. De start was weliswaar op de plek waar we ook dit keer vertrokken, maar toen gingen we wel de andere kant op.

De interessante archipelbuurt wordt verruild voor de iets minder mooie Oude Haagweg. De wind krijgt hier ook meer vat op de lopers, waardoor het kouder en kouder wordt.
Als we de Laan van Meerdervoort oversteken staat aan de linkerkant een tram geduldig te wachten. Dat geduld is zeker nodig, want de compacte massa lopers zorgt ervoor dat er geen enkel doorkomen aan is. Iets later probeert een jonge man een oudere vrouw in een rolstoel naar de andere kant van de weg te brengen. Uiteraard wacht ik niet op het resultaat van die poging, maar de kans op een geslaagde overtocht acht ik gering.

Bij het 10 km punt klok ik een tijd van 48 min. Een tijd die ik dit seizoen zelfs bij een gewone 10 km wedstrijd nog niet heb gelopen. Het gaat in ieder geval lekker snel. Van enige vermoeidheid merk ik niets.

Het parcours is tot op dit moment vlak, al lijkt het zelfs alsof we almaar naar beneden lopen. In sommigen straten is dat ook zo, ik zie de grote massa renners daar op hun hoofden. Met een gemiddelde leeftijd van 41 jaar zitten daar trouwens heel wat kalende kruinen tussen. Aan deze wedstrijd neemt volgens de speaker in het startvak 76% mannen en 26% vrouwen deel met eerdergenoemde gemiddelde leeftijd. Waarschijnlijk is de CPC wel een van de weinige wedstrijden waar het gehele deelnemersveld 102% deelnemers heeft. Als de Houtrustweg is gepasseerd gaat de sneeuw een poging doen serieus te worden. Een korte maar zeer heftige sneeuwbui komt ons tegemoet. De wind is op dat moment een stuk minder aangenaam. Even heftig en snel als de sneeuw naar beneden kwam hield die ook weer op. Een buitje van niks blijkt achteraf.

Als we het voormalige vissersdorp Scheveningen binnen komen passeren we eerst de haven, de wind doet hier een serieuze poging om je tegen te houden. Bijna iedereen heeft het er zwaar, Gonny geeft later aan dat ze het hier moeilijk had. De zee is prachtig, maar daar is onder deze omstandigheden nauwelijks oog voor.
De naam City Pier City is niet helemaal correct, nog voor we bij de bijna failliete Pier lopen gaan we al weer rechtsaf. We passeren het Kurhaus en dalen op de Badhuisweg naar een 12 meter lager gelegen deel van de stad. Na de klim over de Scheveningse duin daarvoor is dat een verademing.
Uiteindelijk wegen de laatste kilometers het zwaarst. Naast een drukke verkeersweg loop je ook nog eens in de stank van auto’s. Als de Koningskade nadert is er nog één bocht te gaan. De finish is op de Boorlaan, midden op het Malieveld. De tribunes met enthousiaste aanmoedigers zijn ondanks de kou geheel vol. Ik krijg de naam op mijn startnummer telkens te horen. Keiharde muziek zorgt voor een prachtige binnenkomst. Met mijn tijd van 1:47:30 is dit de tot dan toe snelst gelopen CPC en zelfs mijn snelste tijd sinds 8,5 jaar op deze afstand!.

Ook Gonny deed het goed. Was ze in het begin niet zeker van haar zaak, ze eindigde toch als eerste in haar categorie. Daarbij ging ze bijna 3 minuten sneller dan de eerst volgende. Ze kwam met haar tijd van 1.37.34 ook nog eens 10 minuten sneller dan mij over de modderige meet.  

City Pier City Loop op Everytrail



 

Foto's

  • Bekijk alle foto's

    Geen feed gevonden

    Facebook